Even voorstellen…Emigratiecoach Curaçao: Crisja van den Hurk

Kinderafdeling en RvB

Even voorstellen…Emigratiecoach Curaçao: Crisja van den Hurk

Vanaf oktober 2018 gaat Healthz gedurende een jaar een grote aanvraag van de Spoedeisende Hulp op Curaçao vervullen. Crisja van den Hurk is kinderverpleegkundige op het eiland én sinds kort ook onze emigratiecoach Curaçao. In deze blog stelt zij zichzelf voor en geeft ze een kijkje in haar leven nadat ze 4 jaar geleden besloot om van het Sint Elisabeth Hospitaal (SEHOS) haar ‘thuis’ te maken.

Hi! Ik ben Crisja en in deze blog wil ik je graag meenemen in mijn verhaal over Curaçao. Laat ik bij het begin beginnen…Na mijn hbo-verpleegkunde heb ik de kinderaantekening en daarna de hematologie/oncologie aantekening gedaan. Ik heb lange tijd in het VU Ziekenhuis in Amsterdam op de kinderoncologie gewerkt. In de jaren daarna heb ik in Nederland veel scholingen gevolgd en gelukkig kan dat op Curaçao ook.

Ik woon nu bijna 4 jaar op Curaçao en vind het nog steeds heerlijk. Per toeval ben ik hier terechtgekomen. Ik heb veel mogen reizen en toen ik 5 jaar geleden onverwachts op Curaçao op vakantie was, kwam ik een voormalig patiënt tegen die hier inmiddels woonde. Door hem heb ik een bezoek aan het ziekenhuis gebracht. Toen ik door de gangen van het hospitaal liep was ik meteen verliefd. Iets later die middag heb ik besloten…Dit ga ik doen! 3 weken later verkocht ik mijn huis en ben ik gegaan. Dat is een goede beslissing geweest.

Charmant en uitdagend SEHOS
Ik werk nu als kinderverpleegkundige op de enige kinderafdeling van het eiland. Het is een belangrijke afdeling, ook voor de omliggende eilanden. Geregeld komen er kinderen uit Sint Maarten, Bonaire en zelfs af en toe uit Aruba voor de speciale procedures, operaties of onderzoeken die wij hier uitvoeren.

Emigratiecoach Curaçao

Emigratiecoach Crisja van den Hurk

Het SEHOS is een multicultureel hospitaal centraal gelegen in Willemstad vlakbij de pontjesbrug. Het is een oud koloniaal pand dat natuurlijk ongemakken met zich meebrengt, maar juist daarom heeft het ook heel veel charme. Het ziekenhuis heeft geen ramen maar shutters en de wind waait heerlijk door het hospitaal heen. Op veel plekken hebben we zelfs uitzicht over zee. Het is heerlijk om door het pand te lopen wanneer er iets naar het lab gebracht moet worden. Er zijn hier nog geen buizenposten of iets van dien aard. 🙂

De verschillende nationaliteiten en talen maakt het werken hier ontzettend leuk en uitdagend. Er wordt Papiaments, Spaans, Nederlands en Engels gesproken. Ondanks dat het ziekenhuis niet zo rijk is dat we alles voor handen hebben en er wel eens iets stuk gaat, is het verbazingwekkend wat we hier uiteindelijk samen allemaal gedaan krijgen.

Het is een enorme uitdaging te werken in een totaal andere setting binnen een andere cultuur dan die wij gewend zijn in Nederland. Het is echt anders werken hier, zowel met de patiënten als met collega’s. Vooral als je er rekening mee houdt dat we soms wat creatief moeten zijn in de mogelijkheden die we hebben. Dat is in eerste instantie wennen, maar participeren in dat proces en zo dus meer betrokken zijn, is wat het voor mij zo enorm leuk houdt. Als verpleegkundige mag en kan je hier veel meer doen dan in Nederland en werk je zij aan zij met de artsen en arts-assistenten.

Uitstekende scholingen op Curaçao
Via onze kindercardioloog die hier op het eiland het SHOCK team leidt, mocht ik de Pediatric Advanced Life Support (PALS) doen. Een super leerzame cursus en door mijn enthousiasme ben ik nu bijna klaar als instructeur voor deze cursus. Dat houdt in dat ik iedere 4 maanden medebegeleider ben van deze 2-daagse cursus en zo zelf ook perfect up-to-date blijf. Aan deze scholing doen arts-assistenten, SEH personeel en soms coassistenten mee. Ook andere artsen binnen het ziekenhuis volgen dit om up-to-date te blijven en accreditatie te halen. PALS is onderdeel van de American Heart Association en zodoende overal gecertificeerd. Belangrijk is dat nu ook verpleegkundigen hier meer bekwaam in gaan worden, met name op de Spoedeisende Hulp.

Door het geven van deze cursussen heb ik de kans gekregen een enorm netwerk op te bouwen. Ik ben daardoor in contact gekomen met veel andere disciplines binnen het ziekenhuis. Daardoor heb ik de mogelijkheid gekregen om de Acute Trauma Life Support (ATLS) binnenkort mee te mogen coördineren, evenals de jaarlijkse EMSB course van 2 dagen (Emergency Management Severe Burns). Allemaal heel leerzaam en leuk! Interessant om te weten is dat de cursussen hier een stuk goedkoper zijn dan in Nederland en volledig geaccrediteerd. Veel professionals vliegen bijvoorbeeld vanuit Nederland en Australië in voor de EMSB en ATLS om bij ons de cursus te volgen.

Ontmoet de lokale bevolking door beleefd te zijn
Inmiddels voel ik mij thuis tussen de lokale bevolking. Ik ben op de kinderafdeling een van de weinige Nederlandse verpleegkundigen, dus ik werk voornamelijk met Antilliaanse meiden en mannen. Wat erg leuk is… Daarbij woon ik boven een jazzcafé in hartje centrum Pietermaai. Op donderdag, vrijdag of zaterdag treden daar veel lokale bands op. De muzikanten ken ik daardoor ook goed.

De beste manier om geaccepteerd te worden door de lokale bevolking is door simpelweg beleefd te zijn. Dat staat of valt bij de begroeting:
Tot 12.00 uur ’s ochtends zeg je ‘Bon Dia’.
Vanaf 12.00 uur tot zonsondergang zeg je ‘Bon Tardi’.
Van zonsondergang tot ongeveer 03.00 uur ’s nachts zeg je ‘Bon Nochi’.
Daarna is het weer ‘Bon Dia’.
Vanaf zondagavond en de hele maandag zeg je naast ‘Bon Dia’, ‘Bon Tardi’ en ‘Bon Nochi’ ook ‘Bon Siman’. Wat ‘fijne week die komen gaat’ betekent.

Dit is een basis beleefdheidsvorm en moet eigenlijk altijd en overal worden toegepast. Wanneer je dit niet doet wordt het echt als respectloos ervaren. Het is zelfs zo dat wanneer je een ruimte binnenkomt en er 3 mensen zijn dat je dit 3x moet doen, terwijl je de mensen aankijkt. Ken je degene die je begroet dan vraag je naast de begroeting te allen tijde hoe het met hen gaat: ‘Kon bai’ of ‘Kon ta bai’!!

Wil je hen een vraag stellen of heb je iets nodig zeg je eerst: ‘Dispensa’ (pardon) en stel je je vraag. Dat kan dan zonder problemen bijna altijd in het Nederlands, aangezien je je aan de lokale beleefdheidsregels hebt gehouden.

Vergeet je een van de voorgaande dingen en benader je iemand direct met een Nederlandse vraag dan heb je grote kans niet geholpen te worden of een berisping te krijgen over je manieren. Al voelt het vergeleken met de Nederlandse gewoontes misschien wat overtrokken, zo gaan mensen hier met elkaar om! Ook de Antillianen onderling, dus het komt onbeleefd over wanneer je dit niet doet! Wees voorzichtig met de Hollandse directheid en stel je bescheiden op.

Mijn rol als emigratiecoach Curaçao
Toen ik hier net een paar weken woonde, leerde ik Marjolijn via een gezamenlijke vriend kennen. Het klikte leuk en we zijn al die tijd in contact gebleven. Met mijn ervaring in het hospitaal en jullie nieuwe opdracht voor het bemiddelen van SEH verpleegkundigen, heeft zij mij gevraagd om de emigratiecoach voor Healthz op Curaçao te worden. Ik ben erg enthousiast om de nieuwe kandidaten te ontvangen en wegwijs te maken als ze aankomen. Als zij daar behoefte aan hebben dan zal ik hen begeleiden tijdens het avontuur dat ze hier starten. Het begin hier kan lastig zijn, maar de ervaring is zeker de moeite waard. Ik heb het tenslotte zelf ook allemaal meegemaakt!

In mijn rol als emigratiecoach Curaçao geef ik je graag een paar praktische tips! Nummer 1 is het inpakken van slippers en zwemkleding. Draag losse, zomerse kleding. Ook ‘s avonds is het warm, dus lange mouwen is alleen af en toe in december of januari nodig. Iedereen zweet hier, dus strakke kleding wordt heel snel nat. Make-up dragen we amper, hakken kan je hier niets mee en je haar doet toch wat het zelf wil. Laat alle beauty idealen lekker los en ga gewoon genieten. Je kan echt alles kopen, het zal wat duurder zijn maar het is er!

De beste tip die ik kan geven aan kandidaten die op Curaçao komen werken is vooral genieten. Die 3 maanden zullen voorbijvliegen. Het leven op het eiland gaat veel rustiger, maar je bent stiekem ook veel in het ziekenhuis. Dus pak je vrije tijd! Rij naar westpunt, zoek de verlaten strandjes, haal je padi, ga zeilen, surfen en paddleboarden en doe yoga op het water. Probeer veel buiten te zijn, er is altijd wel een borrel, een BBQ of een happy hour. TV kijken en Netflixen kan thuis weer…als het regent, haha.

Veel groetjes,

Crisja

*Afgebeeld staan de kinderafdeling en Raad van Bestuur van het St. Elisabeth Hospitaal

Als jij ook meer wil weten over het werken op de Caribbean dan ben je welkom om eens bij ons op visite te komen. Je kunt ons bereiken via info@healthz.eu of op 06 – 10 892 571.